گرفته بود و چنان‌كه از تاريخ آخر اين رساله برمىآيد جلسه در اواخر ذى قعده سال 968 ق ( حدود هفده سال قبل از وفات مؤلف ) انجام گرفته است . اين دو مسأله عبارت‌اند از : 1 - اگر حصير مسجد نجس شود ، آيا با تابش آفتاب و خشك شدن آن پاك مىگردد ؟ 2 - آيا مىتوان سهم امام ( ع ) و نذورات در زمان غيبت امام ( عج ) را به فقراى سادات داد ؟ چون مسأله دوم در عصر ما مورد ابتلاى عموم مردم است آن را محور تصحيح و تحقيق قرار داديم . باشد كه ضمن آشنا شدن با شيوهء استدلال بر حكم شرعى ، با ابعادى از محيط علمى و فرهنگى حاكم بر آن برهه از زمان آشنا شويم . مجالس آن زمان عموماً علمى و محل تبادل افكار و نظريات انديشمندان عصر بوده و همين جهت بود كه مرحوم مؤلف را وادار به تحرير اين دو مسأله و بيان نظر خود به شكل مستدل و مكتوب نمود . نسخه اصلى اين رساله در كتابخانه مجلس شوراى اسلامى تهران به شماره 1836 نگهدارى مىشود و متن حاضر از روى تصوير آن در كتابخانه مركز احياء التراث الاسلامى قم به شمارهء 923 تحقيق شده است . چنان‌كه از اوّل اين رساله برمىآيد موضوع بحث ، در مجلس شاه طهماسب و در حضور جمعى از علما و فضلاى عصر مؤلف بوده و همهء علماى حاضر نظر مشهور را تقويت كرده‌اند امّا مؤلّف بر خلاف نظر مشهور ، نظر داده و همين امر ، اعتراض و انتقاد آنها را در پى داشته است . مؤلّف براى اثبات حق و بيان حقيقت ، ادلّهء خويش را به شكل روشن و شفاف به رشتهء تحرير در آورده و در آن ، مسلك و مرام خود را ثابت كرده است . اميدواريم كه تحقيق و ترجمه فارسى اين رساله ، فقه‌پژوهان را سودمند افتد .